بانک مقالات کشاورزی و باغبانی و گیاه پزشکی
بانک مقالات کشاورزی و باغبانی و گیاه پزشکی فارسی انگلیسی ترجمه
موضوعات مطالب
آمار و امكانات
:
:

دانلود ديكشنري كشاورزي مخصوص بابيلون

پشتیبانی سایت

 

لینک عضویت در کانال تلگرامی ما ضمنا برخی مقالات فقط در کانال ما موجود هستند حتما بازدید کنید.


بهار  96  برشما عزیزان  تبریک و تهنیت باد



کنترل بیولوژیک شته
ارسال شده توسط سیدمهدی شمس در ساعت ۱٠:٢۳ ‎ب.ظ

به رنگ سیاه هستند. این زنبورها بعد از جفت گیری تخم‌شان را در داخل بدن شته­ها قرار می­دهند و بصورت ایندو پارازیتوئید یا پارازیتوئید داخلی لاروهایشان در داخل بدن شته ­ها رشد و نمو می­کنند تا اینکه به مرحله حشره کامل برسند. بعد از رشد و نمو کامل لارو در داخل بدن شته­ و تبدیل به شفیره، بدن شته بصورت مومیایی و به رنگ زرد تا قهوه­ای بنظر می­رسد. درحالیکه بدن شته­های دیگر پارازیته شده توسط برخی از زنبورهای پارازیتوئید به رنگ سیاه درمی‌آید. همچنین زنبور کامل همانند زنبورهای پارازیتوئید شپشک­ها بعد از رشد و نمو کامل لارو با ایجاد یک سوراخ در پوست بدن شته، از آن خارج می­شود. بطور کلی در شرایط معمولی و دمای حدود 25 تا 30 درجه سانتی‌گراد، مرحله زندگی این زنبورها حدود 15 تا 20 روز به طول می‌انجامد. 

خانواده آفلینیده (Aphelinidae) از دیگر زنبورهای پارازیتوئید شته­ها هستند که از نظر اندازه کوچک‌تر از زنبورهای خانواده آفیدئیده هستند و طول بدن‌شان عموماً حدود یک میلی‌متر است. در این خانواده گونه­های آفلینوس (Aphelinus) و آفلینوس آسیکیس (Aphelinus asychis) از پارازیتوئیدهای شته­ها محسوب می­شوند و از نظر بیولوژیک بسیار شبیه به زنبورهای خانواده آفی­دئیده می­باشند. با این تفاوت که بعضی از گونه­های زنبورهای خانواده آفیلینیده (Aphelinidae) اِکتوپارازیتوئید هستند یعنی تخم‌شان را روی بدن شته­ها قرار می­دهند تا لاروشان بصورت خارجی از بدن شته­ها تغذیه ­­کنند.

گروه دیگری از دشمنان طبیعی شته­ها، شکارگرها هستند. در بین آن‌ها پشه­ای از خانواده­ سسی­دومیئیده (Cecidomyiidae) به نام آفیدولتس­آفیدومیزال(Aphidoletes aphidomyzal) از مهم‌ترین شکارگرهای شته­ها است که در شرایط گلخانه­ای برروی گیاهان زینتی بعنوان عامل کنترل بیولوژیک تکثیر و رهاسازی می‌شود. طول بدن این پشه حدود 2 میلی‌متر است و در جنس ماده شاخک­ها کوتاه ­است. نرها دارای شاخک­های بلند و نخی بوده و پاهای نسبتاً بلند و بدن بسیار ظریفی دارند. طول عمر حشرات کامل حدود یک هفته است. حشرات کامل عموماً از عَسَلکی که از شته­ها ترشح می­شود که در واقع شیره گیاهی تغذیه می‌کنند و تخم­هایشان را روی برگ گیاهان در داخل جمعیت شته­ها قرار می­دهند و بعد از خارج شدن از لارو شروع به تغذیه از مراحل مختلف شته‌ها می­کنند. 

گروه دیگری از دشمنان طبیعی شته­ها، شکارگرها هستند. در بین آن‌ها پشه­ای از خانواده­ سسی­دومیئیده (Cecidomyiidae) به نام آفیدولتس­آفیدومیزال(Aphidoletes aphidomyzal) از مهم‌ترین شکارگرهای شته­ها است که در شرایط گلخانه­ای برروی گیاهان زینتی بعنوان عامل کنترل بیولوژیک تکثیر و رهاسازی می‌شود. طول بدن این پشه حدود 2 میلی‌متر است و در جنس ماده شاخک­ها کوتاه ­است. نرها دارای شاخک­های بلند و نخی بوده و پاهای نسبتاً بلند و بدن بسیار ظریفی دارند. طول عمر حشرات کامل حدود یک هفته است. حشرات کامل عموماً از عَسَلکی که از شته­ها ترشح می­شود که در واقع شیره گیاهی تغذیه می‌کنند و تخم­هایشان را روی برگ گیاهان در داخل جمعیت شته­ها قرار می­دهند و بعد از خارج شدن از لارو شروع به تغذیه از مراحل مختلف شته‌ها می­کنند. 

طول بدن لارو سن اول در حدود 3/0 میلی‌متر و لارو­های کامل حدود دو تا سه میلی‌متر هستند. لاروهای اولیه از پوره­ سنین اول شته­ها و لاروهای کامل از کلیه مراحل مختلف شته­ها تغذیه می­کنند. مرحله جنینی آن‌ها حدود 2 تا 3 روز طول می­کشد و بطور کلی این پشه­ها حدود 60 گونه از شته­ها را مورد تغذیه قرار می­دهند، به عبارت دیگر پلی‌فاژ(Polyphage)هستند.

از دیگر شکارگرها که برای کنترل شته­ها مورد استفاده قرار می­گیرند بال‌توری­­های خانواده کرایزوپیده (Chrysopidae) مخصوصاً گونه­ای بنام کرایزوپرلاکارنئا(Chrysoperla carnea) است. این گونه تخم­هایش را که دارای ساقه­ای بوده، در زیر یا روی سطح برگ گیاهان قرار می­دهد و بعد از آنکه لاروها خارج شدند با قطعات دهانی مکنده خودشان به تغذیه از شته­ها می‌پردازند. (بر خلاف کفشدوزک­ها که تمام بدن شته را مورد تغذیه قرار می­دهند این بال‌توری­ها با قطعات دهانی مکنده خودشان محتویات بدن شته­ها را مورد تغذیه قرار می­دهند و پوست یا جسد آ‌ن‌ها را استفاده نمی‌کنند.)

سپس در زیر برگ گیاهان در داخل یک پیله ابریشمی تبدیل به شفیره می­شوند که بعد از سپری شدن مرحله شفیرگی که ممکن است حدود یک تا دو هفته طول بکشد حشرات کامل ظاهر می­شوند.

از دیگر دشمنان طبیعی شته­ها، سن­های خانواده آنتوکوریده (Anthocoridae)هستند. سن­ها از راسته همی‌پترا مخصوصاً گونه­هایی از جنس اوریوس (Orius) مانند اوریوس ایندی­سیوس(Orius indisiosus) از شته­ها در گلخانه­ها و روی گیاهان زینتی تغذیه می­کنند.

این سن­ها هم مانند بال‌توری­ها دارای قطعات دهانی زننده مکنده هستند و خرطوم و استایلِت­های مربوط به آرواره­های بالا و پایین خود را داخل بدن شته­ها فرو می­کنند و محتویات و مایع بدن شته­ها را مورد تغذیه قرار می­دهند.

از دیگر دشمنان طبیعی شته­ها که احتمالاً اکثر مردم آن‌ها را در طبیعت مشاهده کرده­اند کفشدوزک­ها هستند. گونه­هایی از کفشدوزک­ها مانند کفشدوزک هفت نقطه­ای ککسینلا سپتمپونکتاتا (Coccinella septempunctata) و هیپودامیا وریه‌گاتا (Hyppodamia variegata) هم در مرحله لاروی و هم در مرحله حشره کامل از شته­ها تغذیه می­کنند و از عوامل مهم کنترل بیولوژیک شته­ها هستند. 

عموماً کفشدوزک­ها طیف وسیعی از شته­ها را مورد تغذیه قرارمی­دهند و از یک گونه خاص از شته­ها تغذیه نمی‌کنند. اگر در محیط گلخانه‌ای فقط 2یا 3 نوع کفشدوزک رها شود تمام شته‌ها را از بین می‌برند. بطوریکه کفشدوزک 7نقطه‌ای حدود 50 نوع شته را تغذیه می‌کند یا به عبارت دیگر پلی‌فاژاست.

گروه دیگری از دشمنان طبیعی شته­ها، قارچ‌ها هستند. قارچورتی‌سیلیوم لیکانی(Verticilium lecanii) به عنوان یکی از عوامل مهم کنترلبیولوژیک شته­ها بصورت تجارتی تکثیر می­شود و مورد استفاده قرار می­گیرد. اسپورهایاین قارچ در محیط­های گلخانه­ای می‌­باشند و بعد از اینکه اسپورها در محیط مرطوبجوانه ­می­زنند مسیلیوم­هایشان وارد بدن شته­ها شده که باعث از بین رفتن آن‌هامی­شود.

 

آفتکشها با هدف از بین بردن موجودات زنده ساخته شده اند ، بنابراین در کاربرد آنها باید احتیاط و دقت زیادی نمود. با رعایت دستورات بر چسب ،اطمینان پیدا کنید که آفتکش ها بر سلامت شما، سلامت نزدیکان شما، مردم تاثیرسوء نگذارند یا به گیاهان غیر هدف، آب، خاک یا حیات وحش صدمه نزنید. بواسطه خطر بالقوه برای سلامتی، هر کسی که با آفتکش ها سروکار دارد بایستی بیشترین توجه را نسبت به آنها مبذول دارد و اقدامات حفاظتی ضروری را طبق دستورات بر چسب در مواجه با خطرات بکار گیرد.

 

چگونگی مسمویت با آفتکشها

مواد شیمیائی سمی می توانند موجب آسیب زدن یا مرگ افراد در اثر دخالت در وظایف بیو شیمیائی و فیزیولوژیکی بدن آنها گردند. آفتکش ها می توانند از طریق پوست ، دهان ، بینی ، چشم و از طریق تزریق تصادفی وارد بدن شوند. جذب پوستی محتمل ترین راه برای ورود آفتکش به داخل بدن می باشد. خطر جذب پوستی هنگامی بسیار زیاد است که هوا گرم و مرطوب باشد و پوست در اثر عرق کردن خیس شده باشد. ماهیت و شدت آسیب بستگی به سمیت ماده شیمیائی و مقدار سم وارده شده به بدن دارد. برخی افتکش ها بسیار سمی هستند و موجب مسمومیت در مقادیر خیلی کم می شوند بطوریکه فقط چند قطره از آنها می توانند سبب مریضی شدید یا مرگ گردد.

سطح خطر حاد ماده موثره افتکش با استفاده از گروه بندی سموم با عنوان علامت  یا سیگنال مشخص می شود. موادی با سمیت خیلی پائین عنوان علامت ندارندو در گروه بندی نیستند. افتکش هایی با بر چسب سم "خطر ناک" ( گروه 7 ) سمیت بالا تا خیلی بالا را دارند. محصولاتی با بر چسب سم دارای" خطر"( گروه 6 ) سمیت متوسط دارند. بر چسب محصولاتی با عنوان" احتیاط" سمیت کمی دارند. همیشه لباس حفاظتی طبق دستورات بر چسب هنگام حمل نقل و استفاده از آفتکش ها بپوشید. در مورد برخی از آفتکش ها که در فهرست سموم نیستند، بهر حال پوشش حفاظتی لازم می باشد. 

 

اثرات مسمومیت

معمولا افتکش مورد استفاده در کشاورزی ممکن است متعلق به گروه های شیمیائی اورگانوفسفات و کاربامات از قبیل سوپر اسید، دورسبان ، سوین باشند. پس از جذب شدن در بدن ، این آفتکش ها آنزیم های کلین استراز بدن را غیر فعال می سازند، تشنج های عصبی و فعالیت بیش از حد برخی غدد روی می دهد و در نتیجه موجب علائم مختلف و متغیر می شوند. علائم اولیه شامل سردرد، عرق کردن ، خستگی ، گیجی ،تاردیدن ، حالت تهوع ، استفراغ ، دردهای شکمی ، و اسهال می باشد. علائم آشکارتر مسمومیت بیحسی، سفت شدن قفسه سینه، تغییرات در ضربان قلب ، ضعف عمومی ماهیچه ، مشکل در راه رفتن ، کوچک شدن مردمک چشم، بزاق آوری زیاد ، و افزایش شدت علائم اولیه هستند. نشانه های اولیه مسمومیت حاد اورگانو فسفات و کاربامات ها در مدت چند دقیقه یا چند ساعت پس از قرار گرفتن در معرض آنها ظاهر می گردد. مسمومیت شدید ممکن است منجر به تشنج ها و بیهوشی گردد که می تواند به سمت مرگ سوق دهد.

بیشتر علائم مسمومیت سم برگشت پذیر هستند و موجب آسیب دائمی در بلند مدت نمی شوند. بهر حال ، برخی اثرات سمیت سبب خسارت غیر قابل برگشت می شوند. مسمومیت حاد با یکبار قرار گرفتن شخص در معرض سم هنگام پاشیدن یا سمپاشی تصادفی یا بلعیدن آفتکش اتفاق می افتد. علائم مشهود بلافاصله ظاهر می شوند و نیاز به درمان اضطراری دارد. مسمومیت تجمی با چند بار قرار گرفتن در معرض دوزهای کم آفتکش در یک مدت زمان طولانی اتفاق می افتد . این نوع مسمومیت تدریجی است چون سطح سم به کندی افزایش می یابد و هنگامی علائم ظاهر  میگرددکه سطوح سم به اندازه کافی بالا برود . آفتکش ها نیز می توانند سبب سوزش در پوست و چشم ها گردند و موجب تحریک واکنش های آلرژی زا شوند. مسمومیت های جدی اورگانو فسفات ها و کاربامات نیاز به درمان با آتروپین دارند. آتروپین یک پادزهر بسیار خوبی است وقتی توسط دکتر داخل ورید تزریق گردد.

 

احتیاطات آفتکش

از فروشندگان سم اطاعات در مورد آفتکش ها با جزئیات بیشتر در موارد حمل ونقل ، انبار داری ، روش های اضطراری، اثرات بهداشتی و کمک های اولیه بدست آورید. قبل از کاربرد افتکش ، همیشه بر چسب آن را در مورد سمیت و روش های توصیه شده  ایمنی و کمک های اولیه کنترل کنید. اگر مجبور شدید به تنهایی سمپاشی را انجام دهید، همیشه به یک نفر دیگر بگوئید که می خواهید سمپاشی کنید و این عمل چه مدت طول می کشد. ظروف افتکش را در داخل کابین کامیون یا در قسمت سرنشین اتومبیل حمل نکنید. ظروف سم را در یک محل محفوظ یا قسمت جداگانه قرار دهید.

هنگام مخلوط کردن و کاربرد افتکش ها و هنگام واردشدن یا کار کردن در محیط سمپاشی شده دقت زیادی کنید ، چون خطر مسمومیت در این زمان ها خیلی زیاد است . زمان ورود به مزرعه یا باغ را پس از سمپاشی طبق بر چسب افتکش رعایت نمائید. این دوره تا زمانی طول می کشد که تمام محل سمپاشی خشک شده ،سموم رسوب کرده یا بخارها پراکنده شده باشند . مسمومیت ممکن است با تنفس ذرات افتکش ( مانند داخل گلخانه ها ) یا معمولا خیلی زود پس از سمپاشی وارد مزرعه شوند اتفاق بیفتد. هیچ کار دستی در مزرعه سمپاشی شده بدون پوشش حفاظتی تا انقضای دوره ورود مجدد نبایستی انجام شود.

ماشین آلات نیز در  دوره ورود مجدد نبایستی وارد منطقه سمپاشی شده شوند. اگر هشدارهای بر چسب در دسترس نباشد بهتر است در مورد آفتکش های گروه 6 حداقل به مدت 24 ساعت بعد از سمپاشی و در مورد افتکش های گروه 7 مدت 48 ساعت انتظار کشید . انتظار 48 ساعت در مورد آفتکش های گروه 6 با فرمولاسیون پودر و تابل توصیه شده است وچون عملیات زراعی مستلزم تماس با شاخه و برگ سمپاشی شده می باشد.

 

انجام منظم آزمونهای خون و ادرار

در مورد برخی افتکش ها ، اکنون آزمونهایی وجود دارد. آزمونهای اورگانوفسفات مسمومیت را مشخص می کنند و نشان می دهند که آیا پوشش حفاظتی و اقدامات ایمنی هنگام سروکار داشتن و استفاده از افتکش ها کافی هستند. بایستی آزمون ها را قبل از سروکار داشتن یا سمپاشی افتکش ها انجام دهید این آزمون معیاری در مورد آزمون های بعمل آمده بعد از عملیات سمپاشی خواهد شد. این معیار ضروری می باشد تا نتایج آزمونهای بعدی را بتوان به طور صحیح تفسیر نمود. قسمتی ازوسایل کمک اولیه صابون ، حوله تمیزو 20 لیتر آب تمیز می باشد. بر چسب آفتکش ها را در مورد اجرای روش های کمک اولیه با دقت بخوانید . در صورت پاشیدن شدن سم روی پوست بدن بلافاصله آن محل را چند بار با صابون و آب تمیز بشورید. 

پشه خاکیها
ارسال شده توسط سیدمهدی شمس در ساعت ۳:٠٠ ‎ب.ظ

پشه خاکیها حشرات کوچکی با اندازه 5-2 میلیمتر و بدنی پر مو ، چشم های بزرگ و پاهای نسبتا ً بلند هستند. پشه خاکیها دارای دگردیسی کامل بوده ، ماده ها تخم خود را در نقاط مرطوب مانند: شکاف سنگ فرشها ،  شکافها و سوراخهای سطح زمین ، ریشه خارجی درختان ، شکافهای موجود در کف طویله و مرغداریها ، میان شاخ و برگ های ریخته شده قرار می دهند. تخم ها پس از گذارندن دوره خود تبدیل به لارو می شوند و دارای 4 مرحله لاروی می باشند که پس از طی این دوره که بستگی به شرایط محیطی دارد تبدیل به شفیره وسپس بالغ  میگردند. پشه خاکیهای بالغ را میتوان در لابلای شاخه و برگ گیاهان در سطح زمین ، لانه حیوانات ، شکافها و سوراخ های درختان ، شکاف  سنگ ها ، داخل غارها و اماکن انسانی و حیوانی مشاهده نمود. سیکل زندگی پشه خاکیها 100- 30  روز است وبستگی کامل به شرایط محیطی دارد . پشه خاکیهای نر و ماده از شیره گیاهی تغذیه میکنند ولی ماده ها برای تخمگذاری و رسیدن تخم ها بایستی خونخواری نمایند. پشه خاکیهای ماده نقاط کم مو و باز بدن را مورد گزش قرارمی دهند. میزبان این حشرات  حیوانات اهلی ، سگها ، جوندگان اهلی و وحشی ، مار ، مارمولک و گاهی پرندگان می باشند0

بیماریهای منتقله :

    بیماریهای منتقله توسط پشه خاکیها را لیشما نیوز گویند0 لیشما نیوزها در اغلب نقاط جهان وجود دارند و از بیماری های مشترک انسان و حیوانات بشمار می آیند که ممکنست  به صورت ضایعات پوستی (سالک) و یا ضایعات احشائی (کالاآزار) و جلدی مخاطی  تظاهر نمایند که توسط انگل  لیشما نیا ها ایجاد شوند. انگلهای لیشمانیا در داخل سلولهای تک هسته ای بیگانه خوار جوندگان ، گوشتخواران و خزندگان رشد می کنند. انگلهای لیشمانیا توسط پشه خاکیها منتقل  می شوند0

لیشما نیوزجلدی = سالک

    دونوع سالک وجود دارد : نوع شهری و نوع روستایی که از نظر ناقل ، تظاهرات بالینی دارای تفاوتهایی می باشند0

 

1- سالک نوع شهری –  نوع خشک

الف - کانون  :

تهران -  قسمت های مختلف شهر که با گسترش شهرها و شهر نشینی و از بین رفتن باغها از شیوع آن کاسته شده است .شیراز ( جنوب غربی شهر) .کرمان ( محله های مختلف)مشهد ( اطراف حرم مطهر – کوه سنگی )  نیشابور (  نقاط مختلف سرچشمه )  سبزوار –  قم –  ساوه – اردستان –  نایین

ب - ناقلین :

 * فلبوتوموس سرژانتی که در داخل اماکن به سر می برند این پشه در مرغداری ها ، در لانه مرغها به وفور یافت می شوند و به خون پرندگان هم علاقه زیادی دارد.

ج - مخزن بیماری  : سگ ،گاهی انسان

سیر بیماری :

   پس از گزش پشه خاکی ماده آلوده و گذشت 8-2 ماه در  محل گزش برجستگی به رنگ قرمز ایجاد میشود که کمی خارش دارد ولی فاقد درد می باشد با گذشت چند هفته این برجستگی سفت می شود و اطراف آن ملتهب و به رنگ قرمز در می آید و بعد از 3-2 ماه در روی برجستگی فرو رفتگی به عمق 1 میلیمتر ایجاد می شود که ترشحات زرد رنگی از آن به خارج تراوش می کندکه ترشحات کم کم به صورت دلمه در می آیند بتدریج رنگ دلمه قهوه ای می شود و سرانجام به صورت زخم سر باز در می آید این زخم دارای حاشیه نامنظم و برجسته است اگر دلمه از روی زخم برداشته شود زخم دارای سطحی شفاف و قرمزرنگ میباشد که کف آن فرو رفته است، این زخم درد ندارد ولی گاهی دارای کمی خارش است .

فصل شیوع بیماری :

در تمام فصول سال

تعداد زخم  : بسته به تعداد گزش پشه خاکی اغلب 2-1 زخم و گاهی بیشتر

بهبودی :

 از مرکز زخم شروع می شود . دلمه شروع خشک شدن می نماید ، التهاب کاهش می یابد  و پس ازگذشت  12-6 ماه  زخم کاملاً خوب می شود  ولی سطح زخم ناصاف است  0محل زخم بصورت اسکار مشاهده میشود .

2 - سالک نوع روستایی =   نوع مرطوب

الف - کانون  :  اصفهان  ، مورچه خورت ، گاوخونی اطراف رودخانه زاینده رود ، بادرود و بلوچستان ، چابهار ،  اشتیاری ، کنارک  ، نارس ، تبریز ، خوزستان ،  دزفول ،  سوسنگرد ، جنوب اهواز شاهرود ، سرخس ، ترکمن صحرا، لطف آباد ، طبس ، ابردژ ورامین ، بم

ب - ناقل :  فلبوترموس پاپاتاسی که بصورت اهلی و به فراوانی یافت می شوند.

ج - مخزن : جوندگان – موش صحرایی  رومبو میس اوپیموس که لانه عمیق داشته و از گیاهان کویری تغذیه می کند . مخزن دیگر بیماری مریونس لی بیکوس میباشد .

عوارض بیماری

خونریزی دستگاه گوارش و ریه ها ، انعقاد خون داخل عروق، عفونت های شدید ثانوی جهت پیشگیری از ابتلا به بیماریهای منتقله توسط پشه خاکیها بایستی کنترل و مبارزه با ناقلین و مخازن انجام شود.

  

بقیه در ادامه مطلب

  

پروتئین های حشره کشB.t و نحوه ی عمل آنها
ارسال شده توسط سیدمهدی شمس در ساعت ۱۱:۱٢ ‎ب.ظ

پروتئین های حشره کشB.t و نحوه ی عمل آنها

مقدمه :

 Bacillus thuringiensis   یک باکتری بیماری زا در حشرات است که عنصر فعال برخی حشره کش ها را تشکیل می دهد.

 این باکتری گرم مثبت و خاکزی به عرض 1.2-1 و طول 4-3  میکرون با اسپور نیمه انتهایی و بیضی شکل می باشد . این باکتری همزمان با تشکیل اسپور در داخل اسپورانژیوم تولید بلور های سمی (Cry=crystal) می کند . گونه ی B.thuringiensis  متعلق به خانواده Bacillaceae  می باشد .

 این باکتری برای رشد به نور نیاز ندارد و از سلسله Prokaryotes   می باشد (Bergg ، 1974( . این باکتری در بسیاری از محیط های کشت ساده ی آزمایشگاهی مانند محلول آبگوشت (Nutrient broth ) در شرایط هوازی ودر دمای بین 15 تا 40 درجه سانتی گراد ( اپتیمم 30 درجه سانتی گراد  ) به راحتی رشد می کند .

 

                                         producent toxinu


 


این باکتری چندین توکسین تولید می کند که شامل :


 


1- آلفا اگزو توکسین : این سم علاوه بر حشرات برای موش و دیگر مهره داران سمی می باشد


2- بتا اگزوتوکسین : در برخی نژاد های این باکتری تولید شده وبر روی پستانداران عوارض عمده ای دارد.


3- گاما اگزو توکسین : این توکسین برای حشرات سمی نمی باشد .


4- دلتا اندو توکسین (Delta-endotoxin): در مرحله مرگ باکتری و تشکیل اسپور تشکیل می شود.

 

endotoxin

 


توکسین های آلفا اگزوتوکسین و بتا اگزوتوکسین علاوه بر حشرات، برای پستانداران مضر بوده و در نتیجه،امروزه از زیر گونه های Bacillus thuringiensis  که این دو توکسین  را تولید می کنند ،  استفاده نمی شود . سومین توکسین  نیز به دلیل عدم سمیت برای حشرات استفاده نمی شود .


 امروزه در فراورده های تجاری B.t  از استرین هایی از باکتری، که دلتا اندو توکسین تولید می نمایند ، استفاده می شود . 


 امروزه از B.t  به دو طریق استفاده می شود :


 1- تولید سموم میکروبی حشره کش : فرآورده های تجاری B.t  به عنوان حشره کش میکروبی به صورت گرد یا پودر های وتابل قابل تعلیق در آب ارائه می شود و امروزه جزء پر مصرف ترین عوامل کنترل میکروبی حشرات به شمار  می آید .

                             postřik spórami


 2 – تولید گیاهان B.t : این گیاهان حاوی ژن تولید کننده توکسین که از باکتری Bacillus thuringiensis بدست آمده است ، می باشد . این گیاهان خود قادر به تولید سم بوده و آفات حشره ای را که از این گیاهان تغذیه کنند ، از بین می روند . در این مطالعه ما به بررسی پروتئین های Cry   حشره کش و همچنین نحوه ی عمل آنها  می پردازیم .

aflatoxin


 


ساختار و چگونگی تاثیر پروتئین های حشره کش  B.t  :


 روده ی میانی عده ای از لارو ها ی  حشرات، مانند بال پولک داران و برخی از دو بالان و قاب بالان، دارای محیط قلیایی بسیار بالایی  است (PH= 10/2-10/15) ; در این شرایط(حداقل PH مورد نیاز8.9  می باشد)  ،کریستال های سمی حل شده و توکسین لازم به وسیله ی آنزیم های تجزیه کننده پروتئین آزاد می شود و فرم فعال توکسین تولید می شود .


 مطالعات بلورشناسی  پروتئین های Cry  نشان می دهد که این پروتئین دارای سه ناحیه ویژه می باشد . ناحیه I شامل هفت آلفا هلیکس که در فعل و انفعالات غشا و تشکیل منافذ نقش دارد ، ناحیه II از یک ستون سه گوش شامل سه بتا شیت که در اتصال سم به سلول های پوشش  روده نقش دارد و ناحیه III شامل دو  رشته ی آنتی پارالل بتا است که همانند ناحیه II در ثبات سم روی گیرنده و تنظیم کانال یونی  نقش دارد . در روده ی حشر اتی که دارای شرایط قلیایی می باشند، سیگما اندو توکسین  به فرم فعال خود یعنی دلتا اندو توکسین تبدیل شده و توسط ناحیه II  به سطح سلول های پوششی روده وصل شده و توسط ناحیه I  باعث ایجاد منافذی در غشای سلول شده که موجب اختلال یونی بین خون و روده می شود .


 گونه های آلوده شده می توانند دو نوع عکس العمل متفاوت نسبت به توکسین از خود نشان دهند . در اکثر موارد بعد از تغذیه ، فلج سریع دستگاه گوارش در مدت یک ساعت یا کمی بیش از آن اتفاق می افتد و در نتیجه حشره دچار مرگ می شود . بسیاری از حشرات تنها به وسیله ی  اثر کریستال سمی از بین می روند ، ولی در برخی موارد ، ترکیبی از اسپور و کریستال مورد نیا ز است و این ترکیب همیشه در فرمولاسیون ماده ی تجارتی سم ارائه می شود .


 


تصویر 1 – نحوه ی تاثیر توکسین در بدن لارو  حشرات


                                               

                                                        

 


 


 


 


 

 

تقسیم بندی پروتئین های Cry براساس خصوصیات حشره کشی و توالی اسیدهای آمینه آنها:


 


استرین های  bacillus thuringiensisدو نوع توکسین تولید می نمایند. نوع اصلی، توکسین های  Cry   (کریستالین ) می باشد که بوسیله ژن های Cry  کد می شود.نوع دوم توکسین Cyt  (سیتولیتیک) می باشد که فعالیت توکسین های  Cry را تکمیل کرده  و موجب بالا بردن تاثیر توکسین می شوند.


 


بیش از150 توکسین Cry  متفاوت تا کنون کلون شده است و برای سمیت روی گونه های حشرات مختلف آزمایش شده است . برای همسان سازی لیست در حال رشد توکسین ها ، آنها را با یک کد چهار حرفی بر اساس توالی اسید های آمینه و خصوصیات حشره کشی آنها تقسیم بندی می نمایند.


برای دستیابی fulltext می توانید به آدرس B.t مراجعه نمایید .


این مقاله در سمینار بیولوژی در اردیبهشت 85 در دانشگاه فردوسی مشهد  ارائه شد .

حشره
ارسال شده توسط سیدمهدی شمس در ساعت ٢:٤٧ ‎ق.ظ
حشره
حشره موجودی است که بدن آن از سه قسمت سر، قفسه سینه و شکم تشکیل شده است. در قسمت سر حشرات، چشمهای ساده و مرکب، شاخک‌ها و قطعات دهانی از اهمیت زیادی برخوردارند. در قسمت قفسه سینه پاها و بال‌ها قرار دارند و در قسمت شکم تخم ریز، سرسی‌ها و آلت جفت‌گیری مشاهده می‌شود.

شکم (Abdomen)
- تخم ریز
- سر سی‌ها
- آلت جفت‌گیری

بدن حشرات
- سر (Head)
- قفسه سینه (Thorax)
- شکم (Abdomen)
قفسه سینه (Thorax)
- پاها
- بال‌ها
سر (Head)
- چشم‌های مرکب و ساده
- شاخک‌ها
- قطعات دهانی
سر در حشرات از درزها و نواحی مختلفی تشکیل شده که مهمترین این درزها عبارتند از :
درزی که بین پیشانی و لب بالا قرار گرفته است که به آن درز اپیستومال (Epistomal ) گفته میشود. طرفین این درز، درزهای زیر گونه‌ای (Subgenal suture ) هستند. در قسمت بالای پیشانی و در قسمت زیر چشم‌های مرکب، گونه (Gena ) دیده می‌شود. فرق سر و لب بالا و ناحیه‌ای که بین پیشانی و لب بالا قرار دارد کلیپئوس (Clypeus) گفته می‌شود.

از نظر طرز اتصال سر به بدن در حشرات سه وضعیت دیده می‌شود :
1- اورتوگناتوس (Orthognathous ) حشراتی هستند که جهت سر به سمت پائین بوده و دارای یک زاویه ۹۰ درجه با بدن است؛
2- پروگناتوس (Prognathous ) حشراتی هستند که قطعات دهانی‌شان در امتداد محور طولی بدن قرار دارد مثل سوسک‌های زمینی خانواده کارابیده (Carabidae)؛
3- اوپیستوگناتوس (Opisthognathous ) حشراتی هستند که قطعات دهانی به سمت زیرین سر قرار دارد و یک زاویه حاده‌ بین این قطعات دهانی سر، با محور طولی بدن وجود دارد. از جمله اجزای حسی مهم در قسمت سر شاخک بوده که در حشرات دارای انواع مختلف است مثلاً شاخک‌ها ممکن است مویی باشد که به آن‌ها ستاسئوس (Cetaceous ) گفته می‌شود نظیر شاخک در آسیابک‌ها .
شاخک ممکن است نخی یا فیلی‌فرم (Filiform ) باشد مثل سوسک‌های خانواده کارابیده (Carabidae) شاخک تسبیحی در موریانه‌ها، شاخک چماقی در کفش‌دوزک‌ها، شاخک اره‌ای و شآن‌های و پروش و شاخک آریستایی در گروه‌های مختلف حشرات دیده می‌شوند.
قطعات دهانی در حشرات عبارتند از :
- یک لب بالا (Labrum)
- دو آرواره بالا (Mandibles)
- دو آرواره پائین (Maxillae)
- یک لب پائین (Labium)
- یک عضو چشایی (Hypopharynx)

قطعات دهانی نشان دهنده نحوه تغذیه در گروههای مختلف حشرات است و بر اساس نوع تغذیه قطعات دهانی دچار تغییراتی می‌شوند. در حشراتی که دارای قطعات دهانی سائیده هستند مثل ملخ‌ها آرواره‌های بالا کاملاً رشد کرده و حالت سائیده دارند. آرواره‌های پائین و قسمت‌هایی که مربوط به لب پائین هستند رشد چندانی نکرده‌اند. در حالیکه در حشراتی مثل سن‌ها که دارای قطعات دهانی زننده و مکنده هستند و از شیره گیاهان تغذیه می‌کنند، و همچنین در پشه‌های خانواده کولیسیده (Culicidae) مشاهده می‌شود که آرواره‌های بالا و پائین تبدیل به زایده‌های سوزن مانندی شده که وارد پوست بدن می‌شود و از طریق مجاری که در کابین‌های فانیکس قرار دارد عمل مکیدن صورت می‌گیرد.
در پروانه‌ها که دارای قطعات دهانی مکنده هستند بخشی از لب پائین بنام گالئا (Galea) تبدیل به خرطوم شده و سایر قسمت‌های قطعات دهانی مثل آرواره‌های بالا و پائین در اکثر پروانه‌ها از بین رفته و تنها بخشی از لب پائین تبدیل به زایده خرطوم مانندی شده که به وسیله آن شهد گیاهان را می‌مکند. در حشرات لیسَنده مثل دیپ ترا (Diptera) بخشی از لب پائین تبدیل به یک عضو اسفنج مانندی می‌شود که در سطح آن شیارهایی وجود دارد. آب در داخل لوله‌های مویین جریان پیدا می‌کند و از طریق این مجرا، وارد مجرای غذایی می‌شود. در قسمت قفسه سینه پاها قرار دارند.

قسمت‌های مختلف پا در حشرات
- پیش‌ران (Coxa)
- پی‌ران (Trochanter)
- ران (Femur)
- ساق (Tibia)
- پنجه (Tarsus)
- ناخن‌ها (Claws)
اختلاف بین بندپایان و حشرات در اینست که در بعضی از بندپایان مثل کنه‌ها یک عضو دیگر به نام پاته‌لا که در واقع دومین قسمت پی‌ران است، وجود دارد ولی در حشرات این قسمت مشاهده نمی‌شود.
رگبالهای طولی بال حشرات
- رگبال کناری (Costa)
- رگبال زیر کناری (Subcosta)
- رگبال شعاعی (Radius)
- رگبال میانی (Media)
- رگبال بازویی (Cubitus)
رگبال آنال (Anal veins)
- رگبال ژوگال (Jugal veins)
البته ممکن است در همه گروه‌های مختلف حشرات، رگ‌بال‌ها را نبینیم، ولی بر اساس تفاوت‌هایی که در رگ‌بال‌های حشرات وجود دارد آن‌ها را گروه‌بندی می‌کنیم.
آیا پا در حشرات گیاه خوار یا شکارگر تفاوت دارد؟
پا در حشرات دارای انواع مختلفی است. پاهای رونده، پاهای دونده و یا پاهای شکاری. حشراتی مانند مانتیدها دارای پاهای شکاری هستند که در این پاها ران و ساق رشد بسیار زیادی کرده است که زوائد خار مانندی در سطح درونی خود دارد که بوسیله آن می‌تواند میزبان‌های خود را که عموماً گونه‌های آفت هستند را شکار بکنند. در حالیکه در حشرات آفت، پاها از نوع رونده و دونده هستند.
-- -